"ลูกแร่ วัดบางไผ่ ฤทธิ์เหลือร้ายหาใดปาน"

คำกล่าวที่คนโบราณกล่าวถึง ยกย่อง แร่บางไผ่

ให้เป็น"หนึ่งในเก้ายอดเครื่องรางมงคลของเมืองไทย "

การสร้าง"ลูกอมแร่บางไผ่" ของหลวงปู่จันนั้น สืบเนื่องมาจากพระปิดตาแร่บางไผ่บางองค์ที่เทติดไม่เต็มหรือชำรุด หลวงปู่จันท่านจะไม่ทิ้ง แต่จะนำเอามาหลอมใหม่แล้วจึงเทออกมาเป็น "ลูกอม ลูกสะกด หรือ ก้อนแร่ไว้มอบให้ศิษย์และผู้นับถือไว้สำหรับพกพาเป็นเครื่องรางติดตัว"

คนสมัยโบราณ คนรุ่นเก่ามีความเชื่อกันว่าแร่บางไผ่ เป็นแร่ที่มีคุณวิเศษและมีความศักดิ์สิทธิ์ในตัวเอง ดังนั้นจึงมีการนำเอาก้อนแร่บางไผ่ไปถักลวดทองแดงสำหรับใช้แขวนคอ บางคนก็ใช้ผ้าขาวห่อพกติดตัว กล่าวกันว่านักเลงรุ่นเก่าของเมืองนนท์จะมีประสบการณ์กับแร่บางไผ่กันมากมาย

"นักเดินไพรสมัยก่อนอม ลูกอม หรือ พระปิดตาแร่บางไผ่ไว้ในปาก เดินได้เป็นวันๆ ไม่ต้องกินน้ำมีกำลังวังชา คนโบราณเอาพระแช่น้ำมันงาไว้ เอาสำลีจุ่มน้ำมางาทัดหูไปเพียงแค่นั้นก็อยู่คงแล้ว

อุปเท่ห์การใช้พระแร่บางไผ่ที่ให้คุณวิเศษทางพละกำลังคือท่านให้เอาพระแช่น้ำผึ้งไว้แล้วเอาน้ำผึ้งมากินทุกวัน ท่านว่าทำให้มีกำลัง ไม่เหนื่อยง่าย อายุยืนไปไหนมาไหนก็คล่องแคล่วไม่เจ็บป่วย

คุณวิเศษอีกประการหนึ่งในเรื่องความมหัศจรรย์แห่งพระปิดตาแร่บางไผ่ของหลวงปู่จันก็คือท่านเคยสั่งว่า...“หากจวนตัวถูกรุมจนเกินกำลังจะตั้งรับได้ ให้กลืนพระแร่บางไผ่นั้นลงไปทันที ก็จะสามารถหลุดรอดจากอันตรายและพระจะกลับคืนมาหาเราโดยออกมาทางเบื้องสูง